හිස් බව

ශීර්ෂයට ඇති
එකම සෙවන
තම අත බව
වැටහුනේ
ලෙඩ ඇදේ ඉන්නාවිට



වතේ දූලි කැබැල්ලත්
ඇස් අග කබ කැබැල්ලත්
මුව අග ඉදුලුත්
මටම හිනැහෙනවා
උනුත්...



ඉදහිට හමන සුළගත්
අද ගෙනෙන්නේ
මූසල පුසුඹක්..
තටුවක් කැඩුණ සමනලයෙක්
උරයි රොන්
ප්ලාස්ටික් මලකින්



වෙනදා සුව ගෙනාව
මදුරු දැලද
හිසරදයක්,
රැහැයියන්ගේ විලාපය
උන්නම් ගාන්ධරවයින්



ඉදහිට වැටෙන වැස්ස
මවයි දුරාතීතය
ඇස් කෙවෙනි යට,
බෙලි කටුවක හිස් "හෝ" හඩ
රැව් නැගෙයි මා තුළ
ඇති හිස් බව...


- නිරෝෂ් මෛති‍්‍ර -

Read Post

ඇසු හොදම ස්තූති කතාව හෙවත් මනුෂ්‍යත්වය අප්පිරියා කිරීම

පසු:

අළු අහස දින ගණන්
දහසකුත් වේදනා විද
බක්මහේ අකුණු මැද
වැස්සා සොදුරු
මල් වැස්සක්...



මල් වැස්ස
හරි හැඩයි...
මල් වැස්ස
පියකරුයි...
මල් වැස්සෙ ගුණ වයන්න
දාහකුත් එකක් සෙනග



පෙර:

අළු අහස දුක්බරයි
අළු අහස දුර්වලයි
කේඩෑරි රළු පොළව
උන්දැව රැවැටූ හැඩයි


අළු අහස
හූල්ල හූල්ලා
ඇඩූ හැටි
දන්නෙ
වළාකුලක්
දෙකක්..


මල් වැස්ස අත ළගයි
අළු අහස දුර්වලයි
ගතේ දා පිසින්නට
වළාකුළු වින්දේ අපමණ දුකක්



අද:

මල් වැස්ස හරි හැඩයි
මල් වැස්ස පියකරුයි
"උඹ වැස්සෙ මම නිසයි
අපව රැකුවේ එකයි"
කියා අළු අහස මල් වැස්සට
පෙන්වයි
එකම වළාකුලක්....



" උඹට දැන් සනීපද?
තව උනා මදි නේද?
දෙමව්පියන්ටවත් උඹ
කලාද ඔහොම?
දැන් බඩ කපං
මැරියං... "



සිනාසෙයි මුවින් නොව
අන් අන් සියලු
තැන් වලින්
දාහකුත් එකක් වළාකුලු
නිල් අහස ගුගුරවා
එකම එක
වළාකුළකට...



- නිරෝෂ් මෛති‍්‍ර -
2011/12/18

Read Post

විෂඝෝර පෙම්වතාට

නටන්නට වන්නම් මට
පෙන්වූ මුලා දෑසට
කටුවකින් නොඇන
නටන්නෙමි මං
වන්නම්..


දොඩන්නට පෙම්බස් මට
කිවියෙකු වූ ඔබේ මුවගට
විෂ හාදුවක් නොතබා
දොඩන්නෙමි මං
නැවුම් පෙම් බස්..


අසන්නට හද ගැහෙන
රාවයක් මට
එදා හද නොවෙයි
උසස් හදකින්
ඔබේ හද සිදුරු කර
අසන්නෙමි මං
නිතර පද වැල්...



- නිරෝෂ් මෛති‍්‍ර-
(2012-01-02)

Read Post